Ruszyłem właśnie spod stacji benzynowej, na którą podjeżdżam zwykle po swoją porcję Wiener Melange. W radiu była muzyka – piosenka którą znałem od wielu lat, jednak nigdy wcześniej nie analizowałem jej słów. Jechałem więc w kierunku domu a w głowie powtarzał mi się refren słuchanej właśnie piosenki. Tym razem słowa te odbiły się echem w mym umyśle: „Nie poddawaj się, nie poddawaj się, nie poddawaj się” i tak w kółko.
Rzeczywiście w tamtej chwili borykałem się z pewnym problemem i brakowało mi już chwilami sił by się z nim uporać, dokładnie tak jak bohaterowi piosenki. Jednak ten refren wciąż odzywał mi się echem w mojej głowie: „nie poddawaj się, nie poddawaj się, wciąż masz nas”.
Wiedziałem, że to tylko kwestia zaopatrzenia się w odpowiedni plan działania. Wiedziałem też że potrafię stworzyć taki plan, zarówno w tej, jak i w innej sytuacji i to nie tylko dla siebie.
I tak jedna myśl zrodziła drugą. Ta z kolei powoływała do życia kolejną. Potem następna myśl. Wiedziałem ile czasu powinienem poświęcić na ten Proces Twórczy. Potem, już w domu, narysowałem do tego stosowną mapę myśli, by utrwalić ścieżkę, którą chciałem podążać.
W ten sposób wszystko zaczynało układać się w całość. Pomału, jak u dziecka uczącego się chodzić, w mojej głowie rysowało się rozwiązanie. Teraz gdy miałem mój plan, wystarczyło tylko działać. Odpowiednio pielęgnowana wiara w siebie pozwoliła wcielić go w życie i pozostało już tylko czekać na rezultaty, ewentualnie modyfikując dalsze działanie.
Nie musiałem więc, jak bohater piosenki, wpatrywać się w dół. Wręcz przeciwnie – mogłem śmiało patrzeć przed siebie. Spoglądać w swoją przyszłość. A kiedy tak „spoglądałem”, w mym umyśle znowu zagościły znajome słowa: „nie poddawaj się, nie poddawaj się, bo jest gdzieś miejsce do którego należysz”.
Nie poddawaj się a nikt nie uzna Cię za pokonanego. Porażkę odniesiesz tylko wtedy jeśli sam zaprzestaniesz dalszych działań. Dopóki działasz, nawet jeśli Ci „nie idzie”, nie może być mowy o przegranej.